Historia Lukasa. Zakręty losu. Tom 3

Wiem ,że nie da się wymazać tego, co zrobiłem ale może z czasem będzie tylko wyblakłym wspomnieniem, krętą ścieżką na której po prostu było trudniej.

Zaś moją pokutą będzie po prostu żyć...

Jak to się stało, że syn znanego wrocławskiego adwokata został mafijnym bossem? Królem półświatka w którym brak lojalności oznacza wyrok śmierci, a by w nim przetrwać trzeba wyłączyć ludzkie odruchy?

Czy Łukasz rzeczywiście jest złym człowiekiem? A może pod powierzchnią wciąż ukrywa się wrażliwe spragnione miłości serce?

O tym właśnie opowiada finałowa część cyklu "Zakręty losu " Agnieszki Lingas-Łoniewskiej.

Ta książka to gotowy materiał na pełen akcji dramat o miłości z wątkami sensacyjnymi w którym akcja pędzi niczym najnowszy model Ferrari, a jednocześnie piękna skupiona na emocjach powieść będąca swoistą spowiedzią człowieka, którego życie nie oszczędzało ani przez moment , a którego jedynym marzeniem było kochać i być kochanym.

Przepiękna i poruszająca.

Uwielbiam twórczość Pani Agnieszki, choć wiele jej literackich dzieł jeszcze przede mną. Już bardzo się na nie cieszę i powiem po prostu , chyba po raz kolejny wyłamię się z ogólnie przyjętej opinii - ale to właśnie starszy z braci Borowskich skradł moje serce.❤️

„Bo za winy trzeba płacić.

Błędy- naprawić.

Zło trzeba przekuć w dobro.

Jestem Lukas. Prosty chłopak z miasta.

Zawsze spłacam swój dług.

Moje życie dopiero się zaczęło.

A dług wciąż jeszcze niespłacony…”

Bezwzględny mafiozo, który nie cofnie się przed niczym? Ktoś kto bez problemu łamie innym nie tyko serca, ale i czaszki… ktoś, kto ma dziurę w miejscu gdzie powinno być serce… ale czy na pewno?

Tak bardzo czekałam, aż dorwę się do tego tomu, że właściwie przeczytałam w jeden dzień. Czułam od samego początku, że ta łatka tego bad boya jest nieadekwatna. Nie wiem… jakoś intuicja mi podpowiadała, że to nie może być, aż tak zły człowiek. Jestem bardzo zadowolona z tego ostatniego tomu i po przeczytaniu już wszystkich trzech, śmiało stwierdzam, że ten tom podobał mi się najbardziej.

Po przeczytaniu tej historii jakoś inaczej człowiek patrzy na dokonywane przez Lucasa wybory i zachowania (choć niektóre były dalej straszne), ale w końcu poznaliśmy drugą stronę medalu, gdzie pewne sytuacje wyglądały w ogóle inaczej niż te przedstawione w poprzednich częściach- w tym wyjaśnienie dlaczego Łukasz stał się Lukasem, jakie łączyły go relacje z ojcem czy z M., i jak to wszystko się zaczęło.

Mimo wszystko kibicowałam mu od samego początku (chyba pierwszy raz komuś kto robił takie rzeczy i tak się zachowywał życzyłam dobrze 🫣🤣). Cieszy mnie fakt jak to wszystko się zakończyło, jak potoczyły się jego dalsze losy. Fajnie, że mogłam przeczytać tę trylogię.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Współpraca barterowa.