Całkiem nieźle, dzięki

Czuć tutaj niewykorzystany potencjał. Jest to debiut, więc zapewne kolejne książki będą lepsze, może mniej chaotyczne. 

Nastawiłam się- tak jak głoszą tutaj opisy, że to taka Bridget Jones i to był chyba największy błąd, bo jestem ogromną fanką, przez co zaczęłam porównywać do siebie te osoby i zupełnie nie widzę podobieństwa (z opinii innych użytkowników widzę, że to nie tylko moje spostrzeżenie). Tutaj Maggie mam wrażenie, trochę na siłę była kreowana na zabawną, finalnie wyszło trochę słabo. Nie przemawia do mnie ten humor. Nic tutaj mnie nie rozbawiło, żadne dialogi, monologi, wyszukiwania Google… bardziej było mi jej po prostu szkoda. 

Jej małżeństwo trwało całe 608 dni i gdy tak to czytałam... to wcale się nie dziwię… straszny wampir energetyczny i taka nieporadna życiowo kobieta, która po rozstaniu nie potrafi się odnaleźć przez dłuższy czas*. Dziwi mnie to, że aż tak została ona wykreowana, myślę, że gdyby to „użalanie” trwało krócej i stała się silną kobietą, która podnosi się po rozstaniu, mogłaby to być dobra pozycja dla osób ze złamanym sercem, książka z potężną dawką energii i motywacji. A tutaj było trochę mdło, trochę za dużo może tak. (*Wiem, że każdy na swój sposób przeżywa rozstania, ale naprawdę tutaj było tego już za dużo, przez co cała ta sytuacja była dołująca).

Książkę oceniam jako średnią. Może nie przypadła mi do gustu z tego względu, że pisana była jako forma pamiętnika. Gdyby było więcej dialogów, mniej monologów (które czasem nic nie wnosiły) i rozdziały to czytałoby się to lepiej? Nie wiem. 

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

(Współpraca)