Czarny anioł (barwione brzegi)

Autor: Graham Masterton
Wydawnictwo: Replika
Indeks:
9788368364606

43,02 zł

Jedna z najsłynniejszych powieści brytyjskiego mistrza grozy!

W San Francisco dochodzi do serii niezwykle brutalnych zabójstw. Ginie pięć przypadkowych rodzin, a oprawca stosuje wyszukane i nieludzkie metody mordowania. Prasa od razu nadaje mu pseudonim: „Szatan z mgły”. Z kolei badająca sprawę policja, długo nie może wpaść na żaden konkretny trop.

Śledztwo prowadzi porucznik Larry Foggia. Zbrodnie przywodzą mu na myśl działalność Czarnego Bractwa. To sekta, która wiele lat wcześniej usiłowała przywołać z zaświatów upadłego anioła Beliala.

Wszystko wskazuje na to, że parająca się czarną magią grupa wznowiła działalność. Aby wskrzesić demona, trzeba dokonać sześciu rytualnych mordów. Siódma, ostania ofiara ma stać się pożywieniem dla Beliala.

Wówczas demon zstąpi na ziemię…

Fragment książki

Joe Berry zjadł ostatni zwitek spaghetti z lekko kwaskowym sosem i odsunął talerz. Tak zakończył się jego ostatni posiłek.

– Niebo w gębie – westchnął i wyjął z kieszeni kraciastej koszuli paczkę merit mentholsów.
Po drugiej stronie kuchni krzątała się Nina Berry, przygotowując szarlotkę z cynamonem, która nigdy nie miała się dopiec.

– Chcesz kawy? – spytała Nina.

Zapalił papierosa i pokręcił głową.

– Muszę się wyspać. Jutro zaczynam mieszkanie w Cow Hollow.

– Przygotowałam bezkofeinową.

– Kawa bez kofeiny to nie kawa. Tak jak piwo bezalkoholowe to nie piwo.

W mieszkaniu z dwoma sypialniami, po drugiej stronie przedpokoju spali na swoich piętrowych łóżeczkach siedmioletnia Karolina Berry i pięcioletni Joe Berry junior.

Szmaciana lalka Karoliny, Marta, leżała w indiańskim koszyku. Karolina już nigdy nie podniosła stamtąd Marty. Ulubiony królik Joego juniora, Joe Junior Junior, siedział rozparty na słomianym foteliku. Joe nigdy już nie nazwie go Joe Junior Junior.

Był czwartkowy wieczór, jedenastego sierpnia 1988 roku godzina 21.03.

Joe wstał z papierosem w ustach i odniósł talerz do zlewu.

– Powinieneś to rzucić. – Nina zabrała mu papierosa i pocałowała w policzek.

– Dwa na dzień to palenie? – upomniał się.

– To o dwa za dużo. Chciałabym, żebyś żył wiecznie.

Zostało im mniej niż osiem minut.

– Spróbuję poprzestać na jednym, dobra? Ale musisz mi dać czas, żebym się zdecydował na którym. Potrzebuję rano na rozruszanie i wieczorem dla ukojenia.

– Ach te decyzje, decyzje – dokuczała mu.