Dyskurs władzy

Dyskurs wymaga terapii. Dyskurs byłby tutaj tym, co nieświadome, tkwiące poniżej tego, co widzialne, a jednocześnie, umożliwiając przejawianie się, byłby władzą, która produkuje swoje manifestacje. Należałoby więc wysłać dyskurs na terapię, dzięki czemu obnażyłby swoje wnętrze i stałby się bardziej bezbronny. []
Choć nie wszyscy autorzy zawartych w tej książce artykułów korzystają z krytycznej analizy dyskursu, to jednak jako całość spełnia ona główny cel stawiany przez szkołę KAD deharmonizmuje pseudoharmonie, krytycznie analizując zjawisko władzy i dyskursy oraz ich wzajemne powiązania. Wielość perspektyw i mnogość prezentowanych tu ujęć wynikają nie tylko z naszej koncepcji nauki jako wielości różnych narracji i strategii badawczych, ale i ze zróżnicowania władzy, funkcjonowania przeróżnych dyskursów władzy, licznych urządzeń niektóre z nich tworzą megamaszyny władzy, inne konstruują konkurencyjne maszyny, jeszcze inne wchodzą w oba układy, a niekiedy w kilka naraz przy czym żaden system dominacji nie posiada immunitetu przed krytycznym badaniem, tak jak nie należy dyskryminować innych przez brak uwagi.

Podziel się swoją opinią

Oceń produkt

Jestem użytkownikiem produktu i opinia jest moim własnym zdaniem. Potwierdzam zapoznanie z zasadami dodawania i pisania recenzji

Dodaj opinię