Gra w bierki. Rodzina Duszów. Tom 2

“Nagle ogarnęło ją dziwne uczucie, że będzie za nim tak dreptać do końca życia…”

Drugi tom cyklu „Rodzina Duszów” – Gra w bierki od Hanny Cygler – to historia, która od pierwszych stron wciąga i nie pozwala się odłożyć.

Lata 50. nie są tu tylko tłem – to czas, w którym marzenia zderzają się z rzeczywistością, a upragniona wolność szybko ustępuje miejsca nowym ograniczeniom. Autorka z ogromną uważnością prowadzi nas przez losy rodzeństwa Duszów – Elżbiety, Ireny, Gabrysi, Ryśka i Mańka – którzy wkraczają w dorosłość, każdy na własnych zasadach i z własnym bagażem doświadczeń.

To powieść o relacjach – niełatwych, pełnych napięć, niedopowiedzeń i emocji, które często kryją się między słowami. Codzienność bohaterów jest surowa, momentami bolesna, ale jednocześnie prawdziwa do granic możliwości.

Ogromnym atutem jest styl autorki – lekki, naturalny i niezwykle płynny. Czytając, miałam wrażenie, że nie jestem tylko obserwatorką, ale stoję tuż obok bohaterów – słucham ich milczeń, dostrzegam drobne gesty, czuję to, czego nie potrafią wypowiedzieć.

W tej historii znajdziecie wszystko to, co najtrudniejsze i najbardziej ludzkie: wstyd, żal, zmęczenie, ale też czułość, bliskość i nadzieję, która potrafi przetrwać nawet w najbardziej szarej rzeczywistości.

To książka o dorastaniu – nie tylko do miłości, ale i do odpowiedzialności.

O świecie bez złudzeń, ale z rosnącą świadomością.

O tym, że nawet w najtrudniejszych czasach można odnaleźć światło.

Poruszająca, prawdziwa i zostająca w głowie na długo. Z niecierpliwością czekam na finał tej historii!