Między złudzeniem a rzeczywistością

Praca jest poświęcona sytuacji wewnętrznej PZPR i jej obrzeżom w okresie przywództwa Władysława Gomułki. Za jej zbiorowego bohatera uznać należy partyjne elity, zarówno kierownicze, jak i funkcjonujące w luźnym związku organizacyjnym (ale silniejszym ideowym) z ruchem komunistycznym. Autor konsekwentnie pokazuje skutki oddziaływania zasadniczego w jego opinii determinantu funkcjonowania partii w Polsce, jakim było poczucie społecznej izolacji, ukształtowane na podstawie doświadczeń lat 19441956, a także empi-rii czasów istnienia KPP. W książce ukazano dość precyzyjnie proces dezideologizacji PZPR, który po lekturze tej pracy rysuje się czytelnikowi jako proces wielopoziomowej i asymetrycznej czasowo atrofii, a nie np. rewolucyjnego zerwania, tudzież banalnej pragmatyzacji pod wpływem problemów w rządzeniu państwem.
Książka w przynajmniej kilku punktach jest bardzo inspirująca, obliguje do przemyśleń i chyba intencjonalnie pogłębia wątpliwości czytelnika. Autor interesująco pokazał rozwiązanie sporów wewnętrznych trawiących PZPR, w tym rozbieżności między środowiskami popuławskimi, raczej rewizjonistycznymi, a szukającymi bardziej zakorzenienia społecznego niż reform instytucjonalnych systemu nurtami ponatolińskimi. Praca, choć odnosząca się w tytule do komunizmu, z perspektywy np. historii społecznej stanowi element eksplikacji raczej dziejów polskiej inteligencji aniżeli jakiejkolwiek innej warstwy społecznej.
Fragment recenzji dr. hab. Rafała Chwedoruka, prof. UW

Podziel się swoją opinią

Oceń produkt

Jestem użytkownikiem produktu i opinia jest moim własnym zdaniem. Potwierdzam zapoznanie z zasadami dodawania i pisania recenzji

Dodaj opinię