Nad zabetonowanym brzegiem rzeki

Mówiąc mniej, powiedzieć więcej. Taka maksyma zdaje się przyświecać Marcie Ciążeli w debiutanckim zbiorze wierszy. Autorka wychodząc od zwierzęcych metafor, tka misterną sieć migoczących znaczeń. Poprzez niedopowiedzenia czy atomowe puenty rozświetla przed nami abstrakcyjny świat, który można obserwować z różnych perspektyw niczym obracany w dłoni diemencik. “Nad zabetonowanym brzegiem rzeki” może być całkiem przyjemnie – czas zacząć piknik ze smacznymi słowami wylegującymi się w wiklinowym słowniku. Ptak Liczy się każda chwila Wszystko nieważne ma znaczenie Fotografie rozbłysków wody W mistycznym środku zdarzeń dzieje się świat Największa tajemnica kosmosu Ukryta jest w ptaku niesionym przez wiatr Którego dostrzeżesz w porę Słowik Czerń jest ciszą Mierzymy się tu z trudną sytuacją nieprzepuszczalności Dopytujesz, czy czerń jest zimna czy ciepła A ja nie wiem Obiecuję jedynie, że się nad tym zastanowię Tymczasem słowik wrócił z afrykańskich lasów deszczowych Na drzewo pod naszym oknem I przebił czerń głośnym trelem Robaki Ziemia wchodzi za paznokcie W zęby To prawdziwe utrapienie Nie pozwalam dzieciom się w niej bawić Piasek to co innego Większe ziarna zachowują dystans Nie pchają się nachalnie Jak ziemia Albo gruz To dopiero eleganckie fragmenty

Podziel się swoją opinią

Oceń produkt

Jestem użytkownikiem produktu i opinia jest moim własnym zdaniem. Potwierdzam zapoznanie z zasadami dodawania i pisania recenzji

Dodaj opinię