We Rule Hell Together. Together. Tom 1

Czuć, że czyta się debiut. Może nawet był pisany na Wattpadzie? To była moja pierwsza myśl ponieważ cała książka jest właśnie w takim klimacie. Niezrozumienie, tajemnice, dziwna relacja pomiędzy bohaterami, którą sami idealnie podsumowali:

„Nasza relacja szła w złą stronę. Raz byliśmy dla siebie mili, następnego dnia potrafił być sku#wielem, z którym nie chciałam rozmawiać. To mogło być tak toksyczne”.

Było. Do tego kwestia samookaleczenia, wszystkie pistolety i gangsterska niczym jak w filmach. Nie neguję tego, lubię takie książki, tutaj jednak zabrakło doświadczenia jeśli chodzi o tego typu historie. Co przez to rozumiem? Jeśli ktoś decyduje się na „mafijne” klimaty powinien zrobić pożądny research, skupić się na głębszych opisach tej ciemniejszej strony, potrzymać trochę czytelnika w niepewności, tajemnice są? Super. Ale niech one mają jakiś sens, zaskoczenie. Jak dla mnie, jeśli chodzi o uczucia między bohaterami powinny być one takie hmm… naturalne? Wszystko dzieje się powoli, etapami. Uwielbiam książki z motywem od nienawiści po miłość itp, tyle, że to musi wychodzić naturalnie, a nie jak na pstryknięcie palcami. Dobrze jest gdy bohaterzy wywołują jakieś emocje w czytelniku. Gdy komuś się kibicuje lub gdy się go nienawidzi. Najgorzej gdy są obojętni, dla mnie właśnie tacy byli. Obojętni i nijacy. Potencjał może miał jeszcze Dylan przy pierwszych rozdziałach, ale później jakoś zgasło.

Jeśli chodzi o ich relację- dla mnie momentami była zbyt dziecinna, ale rozumiem miał być efekt nienawiść-miłość. Ale oj, niektóre zachowania były strasznie toksyczne. Ja wiem, że to jest tom pierwszy, ale brakowało mi zdecydowanie rozwinięcia. Wszystko się bardzo szybko dzieje.

Na plus pewne tajemnice, ostatnie rozdziały i zakończenie książki. To jest debiut, może następne będą lepsze- kto wie. Ja raczej nie sięgnę po tom II. Nie moje klimaty.

Współpraca reklamowa.