Znajdź to, czego szukasz

Ta książka wywołała we mnie cały wachlarz emocji były łzy, śmiech, ale też irytacja wobec niektórych bohaterów.

Autorka poruszyła wiele trudnych tematów takich jak zazdrość, chorobę, stratę rodzica czy problemy małżeńskie. Nie zabrakło jednak również pozytywnych aspektów takich jak odnalezienie miłości tam, gdzie najmniej się jej spodziewasz, czy siła wsparcia płynącego od bliskich.

Historia Kingi i Łukasza szczególnie mnie poruszyła i dała nadzieję. Połączyło ich piękne, szczere uczucie takie, którego życzyłabym każdemu, Łukasz okazał się cudowny, wyrozumiały i niezmiernie cierpliwy. Wielu by nie wytrzymało tyle co on. Oboje zmagali się z trudnymi doświadczeniami rodzinnymi. Jej mama chorowała na raka, jego na Alzheimera. To dwie zupełnie różne choroby, ale obie w dramatyczny sposób niszczą człowieka – jedna zabiera ciało, druga umysł.

Obie rodziny Kingi jak i Łukasza na swój sposób były toksyczne. Choć rozumiem ich punkt widzenia, nie mogę zgodzić się z wieloma decyzjami i zachowaniami. Szczególnie trudna była dla mnie postawa Moniki. Od zawsze czuła zazdrość o to, że tata miał bliższą więź z jej siostrą. Co też mogę zrozumieć bo rodzice niekiedy nie potrafią obdarzyć dzieci taką samą uwagą, ale sposób, w jaki Monika reagowała, był krzywdzący. Na każdym kroku próbowała odebrać Kindze odrobinę szczęścia, zamiast wspierać ją w trudnych chwilach.

To naprawdę cudowna książka pełna emocji, ważnych tematów i pięknych chwil, które na długo zostają w pamięci. Skłania do refleksji nad własnymi relacjami, pokazuje, jak ogromne znaczenie ma wsparcie w rodzinie i jak wielką siłę potrafi mieć miłość, ale również jak choroba niszczy nie tylko osobę chorą, ale również rodzinę i bliskich.

Jestem wdzięczna, że mogłam ją przeczytać i na pewno będę jeszcze zapoznawać się z twórczością autorki.

To cytat który najbardziej przypadł mi do serca „Pokrewieństwo nie daje jej przyzwolenia na toksyczne zachowania”.