Sergiusz Piasecki
Sergiusz Piasecki był pisarzem cieszącym się dużą popularnością w XX wieku. Jego ponadczasowa książka "Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy" z roku 1937 została przetłumaczona na wiele języków, docierając do odbiorców z całej Europy.
Urodził się w 1901 roku w Lachowiczach koło Baranowicz, a zmarł w 1964 roku w Penley. Był nie tylko pisarzem i publicystą politycznym, ale również czynnym oficerem wywiadu i żołnierzem AK. Swoje dzieciństwo spędził na obszarze dzisiejszej Białorusi. Jego kariera rozpoczęła się w więzieniu, gdzie odsiadywał wyrok za napady z bronią w ręku. Podczas uwięzienia poznał literacki język polski, czytając "Wiadomości Literackie" i Biblię. Jego pierwsze dwie książki, które opisywały wywiad, nie przeszły cenzury. Kolejną propozycją był słynny "Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy". W czasach PRL-u wszystkie jego dzieła obejmowała cenzura, dlatego też zostały wycofane z publicznych bibliotek. Piasecki został kilkakrotnie sportretowany przez swojego przyjaciela, Ignacego Witkiewicza.
Jeszcze w więzieniu pisarz przygotował "Piąty etap", będący autobiograficzną opowieścią o losach agenta wywiadu na radzieckim pograniczu, "Kochanka Wielkiej Niedźwiedzicy" (tutaj autor przedstawił codzienność przemytników z pogranicza polsko-sowieckiego), nowelę "Ruda Ewa" oraz "Drogą pod ściankę", znaną także jako "Drogą pod mur" (była to autobiografia dotycząca najmłodszych lat Piaseckiego). Prócz tego, już po odzyskaniu wolności, tworzył utwory o tematyce politycznej: "7 pigułek Lucyfera", "Zapiski oficera Armii Czerwonej" czy "Strzęp legendy".
Na uwagę zasługuje też na pewno powszechnie znana Trylogia złodziejska, w skład której wchodzą: "Jabłuszko", "Spojrzę ja w okno?" oraz "Nikt nie da nam zbawienia?". Tuż przed śmiercią Sergiusz Piasecki pracował nad trzecim tomem kolejnego cyklu "Wieża Babel" (wcześniejsze tomy to: "Człowiek przemieniony w wilka" oraz "Dla honoru Organizacji"). Pisarz miał domknąć opisywane wydarzenia na przestrzeni czasu od 1943 do 1945 roku.
