Jesienne Żuławy. Przyjaciółki

„Odwaga nie zawsze krzyczy. Czasem po prostu zostaje.”

„Przyjaźń to nie brak burz, lecz wspólne przetrwanie każdej z nich

Nasze decyzje kształtują nasze życie. My odpowiadamy za jego jakość, za to, jak przeżywamy każdy dzień

Trzy kobiety , cztery żywioły, niesamowity klimat a przede wszystkim uczucia.

Te dobre I złe. Trudne i oczywiste.

To i jeszcze więcej ciepła odnalazłam w czwartej odsłonie cyklu Pani Sylwii Kubik Zuławskie Żywioły.

Ta powieść zaczyna się od naprawdę mocnego uderzenia bowiem ukochany dom Kacpra i Pani Jadwigi doszczętnie spłonął.

Na szczęście poszkodowani choć stracili cały życiowy dorobek mogą liczyć na wsparcie i pomoc sąsiadów i oczywiście Beaty - kobiety z sercem na dłoni, która dla ukochanych osób jest gotowa wiele poświęcić.

Równie ważnym wątkiem , choć bardzo smutnym- jest ten związany z Panem Bożydarem.

Dobrusia i Tyberiusz nadal kochają się do szaleństwa , choć w ich życiu szykuje się prawdziwa rewolucja , a dodatkowo młoda kobieta musi skonfrontować się ze swoją zaborczą i bardzo kontrolującą matką.

Czy wszystko pójdzie po jej myśli?

Miriam po tym jak została okradziona z efektów swojej wielomiesięcznej pracy zaangażowała się w nowy projekt , a nawet dwa , a co więcej zaczyna tworzyć bliższą relację z Aleksandrem.

Jak potoczą się losy przyjaciółek?

To byla powieść niezwykle klimatyczna i pełna refleksji, otulająca jak jesienny szal.

Historia o stratach, które bolą, o relacjach wystawionych na próbę i o sile przyjaźni, która potrafi przetrwać nawet największe burze.

„Jesienne Żuławy. Przyjaciółki” pokazują, że czasem trzeba coś stracić, by zrozumieć, co naprawdę ma wartość. Że dom to nie tylko ściany, a rodzina i bliskość mogą przybierać różne formy.

Sylwia Kubik po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o emocjach z niezwykłą czułością i prawdą — bez patosu, za to z ogromnym sercem.

To opowieść o kobietach, które — mimo bólu, lęków i wątpliwości — zostają. Dla siebie. Dla innych.

Piękna. Polecam całym sercem 🍁🧡🍂