Odwieczne rozmowy

Mój bliski przyjaciel i tłumacz nigdy mi nie wspominał, że Sirmione, jedno z najpiękniejszych miejsc klasycznego antyku, zawdzięczało swój obecny kształt jego pracy. Żałuję, że nie byłem ze Stanisławem w tylu innych miejscach we Włoszech, w których pozostawił ślad swej ręki, od Luni po Castelseprio. Pamiętam, ile razy mówiłem: „Mam takiego przyjaciela z Polski, który zna Włochy lepiej niż my wszyscy”. […] Stanisław był zbyt dyskretny i pełen taktu, by rozwlekać się na temat swoich myśli, upodobań lub powodów do irytacji. Ale pozwalał, by można je było wyczuć. Roberto Calasso Był człowiekiem (czytelnikiem, rozmówcą, przyjacielem) niezwykle skupionym i uważnym. To go wyróżniało, zwłaszcza że żyjemy w epoce powszechnego rozproszenia uwagi. […] Był humanistą, wydarzenia i książki osądzał nie kierując się nigdy modą, nastrojem, kaprysem chwili, tylko wizją całości ludzkich spraw. […] Miał w sobie prawość, której nigdy nie wystawiał na pokaz. Adam Zagajewski Stanisław Kasprzysiak (1931–2019) urodził się w Zamościu w rodzinie nauczycieli. Studiował Architekturę na Politechnice Krakowskiej. W 1970 roku zaczął zajmować się badaniami archeologicznymi architektury rzymskiej na terenie Włoch. Dokonywał pomiarów budowli i dekoracji architektonicznych, a także kreślił rekonstrukcje zabytków. Stanisław Kasprzysiak dokonał wielu przekładów literatury włoskiej. Tłumaczył głównie klasyków – pisarzy, poetów i eseistów takich jak Cesare Pavese, Luigi Pirandello, Salvatore Satta itd. Za swoją działalność tłumacza otrzymał ważne nagrody: w 1996 roku – Nagrodę STP (Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich) za przekład esejów Guida Ceronettiego, w 2000 roku – nagrodę ZAiKS`u za całokształt, w 2002 roku – nagrodę Rządu Republiki Włoskiej: Premio Nazionale per la Traduzione, w 2004 roku – order Stella della Solidariet? Italiana za zasługi dla włoskiej kultury. W 2020 roku otrzymał Nagrodę Literacką im. Leopolda Staffa w kategorii In memoriam. Stanisław Kasprzysiak publikował eseje i tłumaczenia w wielu czasopismach, między innymi w „Przekroju”, „Literaturze na Świecie”, „Zeszytach Literackich”, „Res Publice”, „Tygodniku Powszechnym” czy „Przeglądzie Politycznym”. Zadebiutował tomem opowiadań Raz na kilka lat, za który otrzymał wyróżnienie (III nagrodę) na Międzynarodowym Konkursie Literackim w 1962 roku.

Podziel się swoją opinią

Oceń produkt

Jestem użytkownikiem produktu i opinia jest moim własnym zdaniem. Potwierdzam zapoznanie z zasadami dodawania i pisania recenzji

Dodaj opinię